Awaria kompa + Windows 11 rozkręca się

Przed świętami padł mi chyba dysk SSD w kompie (tego pewien nie jestem, tym bardziej, że dysk działa, a Windows 10 Pro nie działa i nie działają żadne funkcje reanimacyjne, znając ten genialny wynalazek wina może być całkowicie po jego stronie jak od dziesięcioleci uczy doświadczenie...).

Chciałem w grudniu zrobić wiele podsumowań roku na blogu, no ale się te wszystkie plany posypały...
Postaram się to nadrobić może w styczniu, choć jest to ekstremalnie trudne...

Dlaczego?

No właśnie...

Zdecydowałem się nie czekać i kupiłem po kilku dniach nowego kompa… no i się zaczęło...

Kręcenie...

Komputer miał preinstalowany Windows 11 i ten nim się uruchomił "kręcił" ciągle coś godzinami, więc nim zobaczyłem pulpit po raz pierwszy (o jakie było rozczarowanie, gdy go zobaczyłem! Ale o tym więcej potem) to upłynęło pół dnia.

Problem był w tym, że coś się wykrzaczało w instalowanej aktualizacji, więc ten bałwan próbował ją instalować chyba 3 czy 4 razy, a każdy z razów trwał dobre 40 minut.
Windows co ten przedział czasu wyświetlał komunikat w stylu:

Właśnie Windows został totalnie rozwalony.
ale nie ma obaw, właśnie przywracam go do poprzedniego stanu

Problem w tym, że poprzedni stan był też wysoce niestabilny...

Efektem ubocznym tego wszystkiego było to, że musiałem bezsensu przechodzić przez wstępną konfigurację systemu Windows (ustawianie kodowania klawiatury, wybrania języka itp.), za pierwszym razem, potem ten coś zainstalował i to się nie powiodło więc ten przywracał Windows do wcześniejszego stanu, czyli takiego, w którym jeszcze nie ustawiłem tych parametrów...

Ostatecznie ustawianie klawiatury itp. robiłem chyba z 3 czy 4 razy... :((
Nowy komputer psia noga...

Problemów było tu wiele. pierwszy problem był taki, że Windows koniecznie chciał sobie coś ściągnąć i zainstalować, a to się wywalało, co trwało dużo czasu. Następnie dochodziło do restartu komputera i wtedy to samo robił firmware płyty głównej, czyli przez kolejne pół godziny widziałem jak "kręci" nie Windows tylko firmware.

Potem uruchamiał się Windows pytał się mnie o klawiaturę itp. potem rozpoczyna instalowanie aktualizacji, ta się nie powiodła, komputer się resetował i rozpoczynał kręcenie firmware, potem rozpoczynał kręcenie Windows...

Godziny zużywania bezproduktywnie prądu mijały...

Ja cały czas nie miałem dostępu do komputera, internetu itp.

Tak wyglądały kolejne dni, z tą różnicą że kręcenia było coraz mniej, ale zwykle trwało to od 40 minut do kilku godzin...

Nawet nie chcę myśleć ile to trwało na starym komputerze, bez dysku SSD i z wolnym internetem... :(


Następnego dnia, gdy już mogłem korzystać z komputera (tak! Windows staje na głowie, aby nie móc nawet uruchomić komputera i zobaczyć jakie są jego możliwości czy osiągi, albo czy ilość kupionej pamięci RAM jest wystarczająca dla najnowszego Windows 11 czy nie...), Windows pokazał mi informację, że jest kolejna aktualizacja do zainstalowania...

Zdecydowałem się na ten ryzykowny krok i stwierdziłem, że wybiorę tę opcję i zainstaluję aktualizację, gdy klikałem w to - to pojawił mi się komunikat (jakaś nowość w Windows 11), że zajmie to tylko 7 minut.

Nauczony doświadczeniem od dziesięcioleci korzystania z Windows, wiem doskonale, że nie należy ufać nowym funkcjom w Windows. Twórcy Windows dopieli swego, bo faktycznie tak się stało, nim zobaczyłem pulpit upłynęły 3 godziny, a przez ten czas, komputer marnował energię na "kręcenie"...

Przez kolejne tygodnie jest coraz lepiej, ale aktualizacje cały czas się nie kończą... :(

Bardzo głupie jest to, że czasami albo Windows się wywali albo sam zrestartuje i przejdzie do instalowania aktualizacji... to fatalne bo już kilku rzeczy na czas nie zrobiłem bo kręcenie zabiera mu pół godziny albo kilka godzin...

Ogólnie zachłanność na aktualizacje Windows i firmware'u są przeogromne, nienasycone i się nie skończyły do dziś (za tydzień będzie miesiąc jak mam nowego peceta). Teraz widzę na dole na pasku zadań niebieską kropkę na dwóch strzałkach, co znaczy, że w każdej chwili komputer może przejść w tryb kręcenia...

Problemy z grami

W ramach testów zainstalowałem Steam i dwie przykładowe gry, aby sprawdzić faktyczne osiągi komputera - oczywiście nic nie zobaczyłem...:(

Zainstalowałem dwie gry: jedną z 2020 roku i drugą 2015 roku (50 i 40 GB). Pierwszej nie udało mi się uruchomić, więc zainstalowałem drugą i ta też się nie uruchomiła...

Jedna z nich w bibliotece Steam wyświetlała komunikat, że uruchomiony jest skrypt instalacyjny EA i tyle... Zostawiłem to tak na 24h i nic to nie zmieniało, przez kolejne dni było to samo.

W końcu zacząłem w tym grzebać i udało mi się gry uruchomić jakimiś niestandardowymi technikami (choć widziałem te pliki po raz pierwszy w wżyciu... więc użytkownik Windows na normalnym poziomie zaawansowania sobie by z tym nie poradził).

To jednak nie koniec, z pierwszą grą zaczęły się jakieś dziwne problemy, gra przestała się uruchamiać i do dziś nie uruchamia się wcale!

Nie jest to dla mnie jakiś wielki problem, bo 2 tygodnie wcześniej udało się ją uruchomić, zagrałem i wiem co to za gra i poznałem wszystko co chciałem, jednak co się właściwie dzieje to nie wiem...

Druga gra bardzo długo zawieszała się na tym nieszczęsnym skrypcie nawet nie dochodząc do etapu uruchamiania pod systemem Windows. Niemniej gra różnymi sposobami jednak się uruchamia i grałem w nią wiele razy, tak aby wszystko przetestować.

Podsumowując, jest źle, a nawet fatalnie... przeciętny użytkownik Windows + Steam pewnie tego nie pojmie jak to jest możliwe, że instaluje kolejne gry a one nie działają... :(

Problemy z programami

Jeśli myślisz, że pod Windows mogą być problemy tylko z nowymi (w miarę) grami to się bardzo mylisz...

W drugiej kolejności zainstalowałem dwa z trzech programów do obróbki wideo, jakich na codzień używam.

Sytuacja się powtórzyła, pierwszy (mały) program nie uruchamiał się kompletnie przez 2 tygodnie, a potem zaczął, choć było to bardzo problematyczne.

Drugi program uruchamiał jakieś nowe okienko, które umożliwiało podjęcie decyzji czy rozpoczynamy nowy projekt, czy korzystamy z jakiś wcześniej zapisanych schematów itp. i niestety to właśnie okienko się zawieszało i zawiesza do dziś.

Dziś po 3 tygodniach program ten udało się już kilka razy uruchomić (i nawet działa!), ale za każdym razem to pierwsze okienko się zawiesza, a sam program potrafi się uruchamiać godzinę...

Nie wiem co się dzieje i na co on czeka...

Pod Windows 10 Pro oba programy działały bez najmniejszych problemów z wyjątkiem tego pierwszego małego programu, który o ile pamiętam też po samym zainstalowaniu Windows 10 Pro też nie chciał się uruchamiać, a potem magicznie zaczął.

Ogólnie oceniam tę sytuację fatalnie i mam tylko nadzieję, że z czasem programy i gry zaczną się normalnie uruchamiać i będzie można korzystać z tego peceta w normalny sposób..... :/

Utknąłem na instalowaniu podstawowego oprogramowania, bo jest bardzo źle. Gdy sytuacja się trochę unormuje zacznę instalować kolejne programy (nie zainstalowałem nawet żadnego emulatora Atari...). Nie mam żadnej pewności, że kolejne zainstalowane programy będą się uruchamiać pod Windows 11 oraz działać normalnie... :/

Jest źle...

Gdyby ten komputer był drugim komputerem, to zawsze mógłbym sięgnąć po Windows 10 i normalnie uruchomić jakiś program, czyli normalnie korzystać komputera, no ale niestety poprzedni komputer jest prawie martwy...:(

Mam nowy komputer, a tak jakbym go nie miał...
Bo nie ma on funkcjonalności poprzedniego z Windows 10 nawet w 4%.

Pierwsze kroki w Windows 11

Po 3 tygodniach w końcu doszedłem do takiego momentu, że więcej jest czasu gdzie można z komputera korzystać niż gdy nie można korzystać bo ten ciągle coś kręci...

Z racji tego, że instalowane programy nie uruchamiają się i nie instaluję kolejnych, skupiłem się na tym co jest:

- Ms Edge ("Przeglądarka Microsoft Edge jest aktualna. Wersja 143.0.3650.139 (Oficjalna kompilacja) (wersja 64-bitowa)"

Przeglądarka Ms Edge jest znacznie mniej stabilna niż w Windows 10 (nawet pomimo mniejszej ilości RAMu), ale w równym stopniu potrafi utracić całą historię przeglądania, włącznie z otwartymi oknami i zakładkami, co uniemożliwia odtworzenie stanu przed awarią...

Parę razy przeglądarka mi się kompletnie bez powodu "zmroziła" tak, że już nic się nie dało zrobić. Jedyne co działało, to jak najechałem kursorem na przycisk zamykający zakładkę to obok myszki pojawiał się prostokąt, ale już w środku nic nie było... Miałem tak kilka razy.

W normalnej sytuacji można było podejrzewać, że było za mało pamięci, ale nie w tym przypadku.


- Notatnik ("Notatnik Windows 11.2508.38.0; © 2024 Microsoft. Wszelkie prawa zastrzeżone.")

Notatnik uległ bardzo dużym przemianom względem Windows 10. Po pierwsze wszystkie pliki otwiera w jednym okienku, ale w kolejnych zakładkach - co w moim przypadku było niemiłym zaskoczeniem ponieważ posiadanie otwartego Notatnika powoduje, że w każdej chwili można się na niego przełączyć (Alt+Tab) i np. sobie coś zanotować gdy np. piszę coś tutaj.

Oczywiście otwieranie nowego okienka jest możliwe, ale nie jest domyślne, co jest dziwne...

Dodatkowo w notatniku pojawiła się nowa opcja "Nowa kara Markdown", nawiasem mówiąc Ms Copilot świruje, gdy dać mu polecenie wyświetlenia kodu w Mardown, bo jego interfejs również działa w Markdown :P

Do superzdolności nowego Notatnika należy zaliczyć to, że bardzo lubi on gubić kursor...

Gdy przełączamy się między okienkami od pewnego czasu, to wtedy Notatnik potrafi przestać wyświetlać kursor, co jest fatalne, bo do tej pory (różne systemy Windows od 40 lat) jednak zawsze wiedzieliśmy gdzie on jest i gdzie będziemy pisać...

Dodatkowo Notatnik został wyposażony w NOWATORSKĄ funkcję skrywania kursora, ma ona miejsce, gdy okienko ma taki rozmiar, że linia nie mieści się całkowicie w dostępnym obszarze (czyli tak jak ja mam obecnie). Wtedy przejście do nowej linii powoduje, że kursor znika...

Widzimy wtedy migającą kropkę...

Dopiero naciśnięcie jakieś litery lub cyfry powoduje przeskoczenie zawartości tak, aby widoczna była ta linia tekstu, którą obecnie piszemy.

Kilkukrotnie widziałem też, że pałka na stale została na końcu linii lub na początku, co było chyba zagubionym kursorem, jednak był on w dość dziwnych miejscach - przykładowo tam na końcu linii nigdy nie był - a jednak się tam pojawił i został na dość długo...

No pięknie... dziesięciolecia rozwoju programu Notatnik (choć teraz widać, że jest to zupełnie nowa wersja) i cały czas mają w Microsofcie ogromne ambicje, aby pokazać, że Notatnik sprzed 30 lat - działał jednak lepiej:P


- Ms Paint
Do nowych funkcji Painta naliczyć można to, że dodano do niego funkcję Copilot, co jest ciekawe. Funkcja ta jest reklamowana "Tworzy wspaniałe obrazy za pomocą zaledwie kilku wyrazów".

Jednak, gdy w to kliknę pojawia się komunikat "Wymagana jest subskrypcja" chodzi o "Microsoft 365".
Czyli mamy tutaj dostępne, ale równocześnie niedostępne nowe funkcje jak: "Kreator obrazów", "Generatywne wymazywanie" i "usuń tło" - czyli całkiem przydatne funkcje czy też centrum zabawy o ile mamy subskrypcję...

Szczerze, to nie mam zamiaru za nic płacić, bo Microsoft się swoimi Windowsami znęca na mnie od dziesięcioleci, wiec mimo choćby najwspanialszych funkcji nie zasługują oni na to, aby otrzymać ode mnie choćby grosz (bo przecież i tak im zbyt wiele zapłaciłem w ciągu ostatnich dziesięcioleci...).

Nowości w Windows 11

Windows 11 jest znienawidzony i wyzywany od oprawców, którzy permanentnie nas inwigilują oraz w kółko wyświetlają niechciane treści, najbardziej paskudne jest to menu z "wiadomościami", które przesiąknięte jest dramatyczną jakością wiadomości, często w 100% pochodzącymi z rosyjskich służb dezinformacyjnych... bo już Windows 10 nie rozróżniał ich (już w Windows 10 ten agresywny pomysł epatowania bzdurnymi, niebezpiecznymi wiadomościami pojawił się po pewnej aktualizacji systemu - oczywiście wywaliłem to do śmieci w całości, choć łatwo nie było).

Co do nowego Windowsa to mówi się o tym, że ten co jakiś czas robi screen z tego co robimy. Ludzie bardzo panikują, ale jest to nie tyle związane (na całe szczęście) z Windows co ze sztuczną inteligencją czyli tzw. Copilotem - czyli z inwigilacją prowadzoną przez AI powinniśmy się liczyć na każdym kroku w dzisiejszych czasach (co nie znaczy, że to pochwalam... to po prostu jest nie do uniknięcia... z pewnością będzie coraz gorzej!).

Copilot sam mówi:

Funkcja Recall w Windows 11 (zapowiedziana przez Microsoft) to opcjonalna funkcja wyszukiwania historii pracy na komputerze, ale nie robi ona zrzutów ekranu w sposób ciągły tak, jak wiele osób myśli.

Recall to funkcja, która tworzy lokalny, przeszukiwalny dziennik Twojej aktywności, aby łatwiej było wrócić do rzeczy, które robiłeś wcześniej — np. dokumentów, stron internetowych, ustawień, rozmów.

Recall robi screeny w formie miniaturowych migotek ekranu, które są:
- zapisywane lokalnie na urządzeniu,
- szyfrowane,
- nie wysyłane do Microsoftu,
- dostępne tylko dla użytkownika.

Opis brzmi paskudnie, ale to jeszcze nie jest inwigilacja, choć należy pamiętać, że w miniaturowych screenach ekranu dobrze widoczne będą duże treści takie jak gry, filmy, strony itp. Niemniej w internecie wrze!


Kolejną poważną i fatalną zmianą jest to, że jak na autorytarny system Windows przystało, od Windows 11 posiadanie konta w Microsofcie jest teraz wymagane, poprzedni Windows 10 nakłaniał do tego, był obrzydliwie natrętny i męczący, ale teraz uznano, że bycie natrętem to zbyt mała forma agresji - teraz trzeba wszystkich użytkowników zmuszać!!! ;(((

Dlatego teraz po raz pierwszy założyłem to konto, bo bez tego nie zobaczyłbym choćby pulpitu i tego WSPANIAŁEGO paska zadań... :(((


Kolejnymi dużymi zmianami są:
1. Nowy pasek zadań (co za debile tam pracują w tym Microsofcie!)
2. Dostępność zaawansowanych funkcji AI tzw. Copilot
3. Możliwość otwierania dodatkowych pulpitów dostępna z poziomu paska - czyli mój główny zarzut do Windows od lat 90.

Pasek Zadań

Pasek zadań to jest dla mnie kompletna katastrofa. Może zacznę od tego, że wraz z Windows 10 wprowadzono taką rzecz traktując nas jak durni, że nic nie można zmienić w Menu Start. We wcześniejszych systemach Windows począwszy od 95 cała zawartość "Programów" była plikami, więc z jednej strony można było sobie zrobić tam bardzo ładny porządek (jak ja robiłem) oraz możliwe było łatwe edytowanie tego menu właśnie traktując je jako zbiór folderów i plików.
Naprawdę czułem się jak traktowany jak dureń klikając i nie mogąc nic zmienić, pokazywałem to też kiedyś na naszych spotkaniach online. Stwierdziłem wtedy, że do tej pory płaciłem za Windows między innymi za tę funkcjonalność, a tutaj zapłaciłem i ktoś usunął tę użyteczną i wygodną funkcjonalność - nie pytając się mnie o to i robiąc mi po prostu krzywdę (patrząc z punktu widzenia psychologicznego - odebrano mi coś ważnego). Dodałem, że dziś płacąc za system Windows płacę za coś natomiast ta część pieniędzy, która wcześniej była na to przeznaczona - została przez Microsoft wywalona w błoto bez uzgodnienia tego ze mną... :((((

Jednak tym razem poszło to jeszcze dalej, ponieważ w Windows 11 jest tak, że teraz nie można nic zrobić z paskiem zadań, np. zawsze jest na dole...:(((
Ja jako użytkownik Windows od dziesięcioleci, już od Windows 95 (w którym jako pierwszym taka funkcjonalność się pojawiła) ustawiałem sobie pasek zadań zawsze w tym samym miejscu (we wszystkich systemach i na wszystkich komputerach, nawet tych na których (na SZCZĘŚCIE!) Windowsa nigdy nie było). Tym razem musi on być na dole ekranu i jego konstrukcja od razu jest dość specyficzna, czyli niezwiązana z tym co zwykle na tym pasku mieliśmy (teraz są nowe elementy jak "Wyszukaj", ikonka Copilota, menu pełne bzdur z wiadomościami z internetu itp.)

Dodatkową rzeczą, którą zawsze robiłem w Windows od dziesięcioleci było ukrywanie paska zadań, rzeczywiście dobrze i wygodnie ta funkcja działała już od Windows 95.

Jest też taka durnowatość, że jak chwycimy dolny brzeg okienka i pociągniemy go na dół to okienko powiększa się i wchodzi pod ten nieszczęsny pasek zadań (dotyczy drugiego monitora) i przez to dolna część okienka kompletnie nie jest widoczna, a tam w wielu programach (nawet takich prostych jak Paint) znajdują się istotne informacje lub funkcje. Kto tam w Ms wymyśla takie bzdury??

Czyli ogólnie po uruchomieniu Windows 11 nic nie jest tak jak być powinno, oraz nie jest tak jak ja to mam w zwyczaju mieć :(((

Dodatkowo niewiele da się zmienić, bo jakiś GENIUSZ uznał, że użytkownik ma mieć mniej możliwości niż więcej (normalnie jak stado durni - rację miałem pisząc niedawno, że komisarze UE są rekrutowani z szeregów Microsoftu :D ).

Copilot

Copilot jest teraz dostępny od razu z poziomu paska zadań, pojawia się też w wielu programach (nawet w Notatniku) i podkreślić należy, że wszędzie został on (już w Windows 10) upgade'owany do nowszej inteligentniejszej wersji, bo ta poprzednia to była durna jak drzewo, wspominałem kiedyś o niektórych bzdurach tutaj na blogu. Ale koniec z tym, teraz już rozmowa jest sensowniejsza nieco bardziej opiera się na faktach (o ile w ogóle) i jest bardziej użyteczna, choć ma wiele ograniczeń (które skrzętnie sprawdziłem).

To co jest całkowitą nowością to - to że Copilot może nam doradzać lub być naszym asystentem. Dokładnie Copilota wypytałem o to w czym i jak może mi pomóc oraz sprawdziłem te możliwości (oczywiście tylko wstępnie - jak potem znajdę coś ciekawego to o tym napiszę).

Przykładowo zaproponowałem Copilotowi, aby był moim asystentem, gdy pracuję w jakimś programie, specjalnie wybrałem jeden z najbardziej niszowych programów (czyli G2F), aby sprawdzić, czy może on być użyteczny odnośnie programów, które nie wyszły od geniuszy z Microsoftu - i da się.
Trudno mi to ocenić jak to się faktycznie będzie sprawdzało w praktyce, ale asystentem w G2F Copilot może być.

2 dni po publikacji tego postu, Copilot wtrącił propozycję działania w oparciu o moje domniemane zainsteresowania (G2F). Jednak umieszczam to tutaj, gdyż rozmowy od paru dni nie dotyczą G2F, jednak tak niby ni z tego ni z owego Copilot powrócił do tej tematyki.
Jednak bez względu na to w jakim programie pracujemy, Copilot ma duże ograniczenia tzn. najbardziej istotnym brakiem dla mnie jest to, że o ile ma on wgląd w strony WWW jakie przeglądamy (dawno temu trzeba było taką funkcję Copilotowi w Edge włączyć ręcznie) o tyle do programów nie ma on dostępu, czyli nie widzi co robimy ani nie może wykonać czegoś za nas - a to akurat byłaby najciekawsza opcja (oczywiście z wyłączeniem dostępu do Windows bo mógłby go przypadkiem uszkodzić, zupełnie tak jakby jeszcze mało rzeczy w nim uszkodzili pracownicy Microsoftu:((( )

Natomiast można Copilota włączyć w tryb rozmowy klikając mikrofon i będzie on nam głosowo asystował w naszej pracy, tzn. będzie on wiedział, że pracujemy w danym programie i będzie on wtedy nam doradzał co jak zrobić, proponował różne rozwiązania i pomysły, ale tylko pod warunkiem, że cały czas będziemy mu mówić co robimy, czego szukamy itp.
Przynajmniej w najbardziej typowych operacjach jego rady powinny mieć sens (chyba że się mu coś pomiesza co w przypadku AI jest powszechne).

Niemniej asystowanie w ograniczonym zakresie jest możliwe bez względu na to co chcemy i w czym zrobić.

Drugą rzeczą jest to, że już w pierwszym użyciu Copilot mi się wywalił (potem już go nie używałem, ale jeszcze będę testował, może znajdę dla niego jakieś sensowne zastosowanie). Wypytując się go co potrafi zrobić, starałem się przetestować jego możliwości, jedną z nich jest możliwość generowania obrazów itp. Dlatego podałem mu treść i poprosiłem, aby wygenerował mi komiks w oparciu o ten scenariusz.

Tu muszę powiedzieć, że naprawdę znakomicie się z nim współpracuje nad treścią, scenariuszem, jednak ja przeszedłem do tego wygenerowania grafiki... i ta początkowo działała (choć wymagała zalogowania się do konta, bo inaczej nie zadziała). To co jest ciekawe to, że Copilot pokazuje jak obraz jest tworzony, bo zwykle generatory AI pokazują nam jedynie efekt końcowy, natomiast tutaj przez około minutę powoli obraz się tworzy na naszych oczach.

Copilot wygenerował pierwszy obraz, następnie zaczął generować drugi wariant tego samego scenariusza, a następnie pewnie chciał wygenerować kolejny (choć podkreślę, że tylko testowałem więc nie prosiłem go o 3 wersje czy też jakieś warianty - sam zaczął generować różne wersje - myślę, że oni chcą usprawnić w ten sposób działanie AI, aby któraś z odpowiedzi pasowała do tego co chciał osiągnąć użytkownik).

Wyglądało to tak, że z lewej strony miałem miniaturkę wygenerowanej grafiki (tu komiksu), a po zakończeniu procesu generowania z prawej strony pojawiał się typowy przycisk, którym można taką grafikę "ściągnąć". To samo miało miejsce z drugą grafiką, a ja klikałem i od razu ściągałem, bo w miniaturce niewiele było widać, a dodatkowo byłem ciekawy jakie są parametry i jakość tej grafiki.

Niestety trzeciego wariantu nie zobaczyłem bo... Copilot się wywalił...
Znikły dwa wcześniej wygenerowane obrazy (czyli już nie było do nich w żaden sposób dostępu!) i nic już nie można było zrobić...

Wyglądało to dokładnie tak, czyli ponownie Copilot zaczął pisać do mnie po angielsku ni z tego ni z owego! :D :D
Chyba ma tak w zwyczaju!;)))
(zobacz: Copilot - wyprowadził się z nerw!)
Podkreślić należy jednak, że wywalił się tutaj program komputerowy, który nazwiemy ogólnie Copilot a nie sama AI. Dlatego wystarczyło wszystko zamknąć i ponownie można było Copilotowi wydać kolejne polecenia, ale ponownie należało mu wyjaśnić co ma zrobić jeśli np. chcieliśmy kontynuować poprzedni temat np. wprowadzić coś do scenariusza lub do samej grafiki.

Na tym testy zakończyłem, bo już wiem co działa a co nie, ale następnym razem przetestuję go dokładniej i nie będzie miał ze mną lekko;)

Co do samego komiksu jaki wygenerował Copilt to jest on rewelacyjny pod każdym względem, jednak posiada wiele drobnych błędów, np. w jednej z wersji nie wiem dlaczego postacie w każdym kadrze mają inną ilość palców (w tym różną od 5), albo w jednej z wersji są poważne błędy w tekstach jakie zostały umieszczone w dymkach - jeśli widzieliście co wyprawia AI na YT to wicie o jakiego rodzaju błędy chodzi (to takie typowe błędy jakie popełnia AI).


Jednak po raz pierwszy od dziesięcioleci Windows stał się narzędziem do generowania komiksów. Można np. codziennie poprosić go (o ile nie stanie się to płatne) o wygenerowanie nam humorystycznego komiksu np. w stylistyce twórczości Janusza Christy lub Henryka Chmielewskiego ;)

Copilot nie ma możliwości modyfikowania i generowania filmów, więc musimy się ograniczyć do komiksów :P


Wracając do Windows 11 to zaobserwowałem coś dziwnego - jakąś dziwną formę powiększania okienek. Gdy przenoszę otwarte okienko między fizycznymi pulpitami to okienko to zmienia rozmiar (widać to przeciągając okienko) i wychodzi to tak, że jak przenoszę otwarte okno z głównego wyświetlacza na kolejny to okienko się to nie mieści na nim, mimo że rozdzielczość obu pulpitów jest identyczna!

Pierwszy raz w życiu widzę coś podobnego w Windows - no ale cóż oni muszą uparcie "ulepszać" ten system... :/

Windows 11 - możliwości specjalne!

Windows 11 potraktował mnie 4 blue screenami, czyli więcej niż 1 na tydzień :/ W poprzednim Windows 10 nie miałem takich problemów, bo system był bardzo stabilny jak na Windows (kiedyś wywalił się. gdy zassał sobie jakąś aktualizację, którą masowo ludzie usuwali ze swoich komputerów oraz w firmach).

Totalne crashe systemu, wyłączenia ekranów (miganie) są naprawdę poważne w Windows, rzadko się takie rzeczy widywało we wcześniejszych systemach jak 10 czy 7. Pierwsza padaka pojawiła mi się niespodziewanie, kursor zastygł i już cały system i jego jądro nie działo - to był totalny zgon Windows (nawet nie dał rady wyświetlić niebieskiego ekranu!), nie widziałem takiego crasha od co najmniej 15 lat...

Kolejne BSODy pojawiały się co parę dni i najczęściej były one objawem niemożności powrotu do funkcjonowania systemu niż oznaką jego przeciążenia (to klasyka w Windows, czyli objawy nie tego, że komp nie wyrabia tylko poważnych problemów technicznych samego Windows). Objawia się to tak, że komputer kompletnie nie obciążony przeszedł w tryb wygaszenia ekranu i w momencie próby przebudzenia go - ten to robił, ale już nie działał.

Dziwne... ale w Microsofcie oni tam mają chyba jakieś szkolenia z tego jak doprowadzić Windows do zgonu w kilku prostych krokach (tak jest w Microsoft Windows od dziesięcioleci).

W pewnym momencie bez przyczyny Windows 11 wywalił mi się w piękny sposób - w stylu starych systemów operacyjnych, na drugim wyświetlaczu na całej powierzchni poleciały takie "kropkowane kwadraciki", a dodatkowo w dolnym rogu pojawiły się rzędy kropek.
Tego typu wywalenie się systemu jest dowodem na to, że coś rozsypuje po całej pamięci takie śmieci i przez to oczywiście uszkadza kolejne programy oraz sam system operacyjny...
Problem tylko w tym, że Windows od około lat 90. ma ochronę pamięci i coś podobnego nigdy nie powinno się wydarzyć, jednak jak widać w Windows 11 nic nie jest niemożliwe! To świadczy o tym, że coś wyleciało w kosmos na poziomie jądra systemu...

Kilka dni temu w pewnym momencie kombinacja klawiszy Alt+Tab, która w Windows działa od dziesięcioleci, przełączyła mnie nie pomiędzy oknami programów, ale przełączyła mnie do poprzedniej zakładki w Edge! :-/
W dodatku zakładka była dla mnie "stroną odsyłającą" do kolejnych zadań, więc przełączenie akurat na nią było bez sensu...

Niemniej nieźle zdębiałem, bo czegoś takiego nigdy nie widziałem nie tylko w Windows, ale też innych systemach operacyjnych zaczynając od systemów na Atari w latach 90.
No cóż w Microsofcie oni uparcie działają zgodnie z zasadą, że jak nas czymś nie zaskoczą to są chorzy!

Podsumowanie Windows 11

Jestem świeżo upieczonym użytkownikiem Windows i dzięki temu systemowi komputer jest kompletnie niesprawny, nie wiem ile czasu upłynie nim stanie się on choć częściowo tak funkcjonalny jak mój poprzedni z Windows 10 Pro (choć przynajmniej w kategorii samych zainstalowanych i możliwych do uruchomienia programów).

Jednak oczywiście podkreślić należy, że system ten cały czas coś zasysa i instaluje (podobnie firmware peceta) (tu dodam, że komputer został wyprodukowany pół roku temu więc ma tylko półroczne przesunięcie w aktualności oprogramowania) więc jest to okres przejściowy - mam wielką nadzieję, że Windows w końcu stanie się stabilny i sprawny, a korzystanie z komputera stanie się podobne do tego jak korzystamy z komputera, a nie elektroniki do kręcenia godzinami.

Ja rozumiem, że trzeba zaciągnąć coś i zainstalować, ale to trwa już (prawie) MIESIĄC !!!

To jawna przesada!!!!!!!!!!!

Jak ja mam na takim złomie pracować?????


Ps. Podczas pisania tego postu, Windows 11 się nie zawiesił, ani żaden inny program - co trzeba docenić... choć wiele z nich uruchamiało się przez godzinę lub kilka minut (podczas gdy inne uruchamiały się od razu - przykładowo dwie przeglądarki internetowe itp.)


Update:
Przyszło mi do głowy, że... właściwie po co mi 20 wątkowy procesor, dwie karty graficzne, Windows... wystarczy nabyć urządzenie, które wyłącznie zajmuje się aktualizacjami Microsoftu...

Oto wizja wygenerowana przez Copilota urządzenia Ms Kręt;) Copilot miał też kilka innych koncepcji - naprawdę super się takie rzeczy robi;)

Wyrób samochodopodobny - takie tylko w UE!

Sądziłeś, że eurokraci osiągnęli już szczyt szaleństwa??

Że już pokazali jak niszczą Europę??

Wszelkie walizy z pieniędzmi i krzywizny bananów (Dobrze wykształcone... ogórki !;) ) to dziecinada względem tego co teraz przeczytasz!

To co dziś omówię, nie jest obecnie poruszane, bardzo ciężko jest o tym znaleźć cokolwiek w necie. Dlatego wybaczcie, tym razem po raz pierwszy w wielodziesięcioletniej historii tego bloga, nie mogę wam podać dobrych źródeł, mogę jedynie udostępnić wam oficjalne, skąpe dane - dlatego można je tylko traktować jako drogowskaz do dalszych poszukiwań.

Co charakteryzuje samochodopodobny wyrób?

To samochód, który z całą pewnością chcielibyście mieć. Będzie on w stałej łączności (telefonia komórkowa) z producentem samochodu, tak aby ten mógł w każdej chwili zadbać, aby nic w samochodzie nie uległo zmianie.

Stała łączność powoduje, że jeśli w sposób nieautoryzowany zostanie coś w samochodzie zmienione to taki samochód już dalej nie pojedzie. Jeśli natomiast coś jest nie tak, to producent w każdej chwili może zresetować system za pomocą tz. wymuszenia OTA (ang. Over-The-Air), czyli aktualizację oprogramowania bez zgody właściciela. A że samochód jest połączony stale to nie stanowi to problemu, aby zassał sobie coś i zainstalował. Czy będzie w tym czasie sprawny (jeździł) tego nikt nie wie - doświadczenia z Microsoft Windows są druzgoczące...

Jedno jest pewne jeśli coś się nie będzie zgadzać, producent auta zgodnie z wszystkimi prawami UE zdalnie nie wyrazi zgody na to, aby taki pojazd jeździł - to będzie wykluczenie cybernetyczne zmodyfikowanych pojazdów???
Obecnie takie rozwiązania całkowitego wyłączania są stosowane przez producentów pociągów (nie teraz, ale od jakiegoś już czasu).

Wyrób samochodopodobny, będzie się składał z kilkunastu modułów elektronicznych, które odpowiadają za konkretne elementy samochodu. Dlatego aby w serwisie przeprowadzić naprawę danego elementu trzeba będzie mieć na to uprawnienia i uiścić odpowiednią opłatę, czyli 100 euro za element. Jednak naprawa doda nam 100 euro za każdą część, a przy pechu będzie to wielokrotność przekraczająca nawet 1000 euro.

Dlatego zapomnijcie o jakiś samodzielnych modyfikacjach samochodu, ale UE zadba abyście się bardzo mocno trzymali za portfele!
...w sumie nic nowego - to potrafią...

Oczywiście każdy z nas bardzo chce, aby jego samochód łączył się i ściągał coś, aby bronił się przed naprawami/modyfikacjami i aby sam dostęp do sieci OBD (ang. On-Board Diagnostics) był słono płatny.


Myślicie, że oszalałem? Myślicie że to są kompletne brednie??

Niestety nie, to oni w UE oszaleli!

Mam dla was bardzo złe informacje, takie samochody są w UE już dziś!!!

Zgodnie z prawem jakie zostało wprowadzone (patrz źródła na dole), wszelkie prawo do tego celu funkcjonuje od 2024 roku oraz 2025, co powoduje że każdy samochód wyprodukowany w UE obecnie spełnia wszystkie tutaj opisane szaleństwa.

Duży problem...

Pozostawię na razie to, że za głupią naprawę będziemy płacić 100-1000 euro więcej (w końcu ktoś musi za te szaleństwa słono zapłacić - praaawdaaa??).

Ja widzę problem inny, że gdy dzieje się coś naprawdę bardzo złego, to wtedy szybko chcemy zapakować rodzinę niczym Tom Cruise w filmie do samochodu i wiać tak szybko jak się da.

Samochód do tego służy, aby zawsze jeździł oraz aby jeździł szczególnie wtedy kiedy jest jakieś niebezpieczeństwo.

Problem w tym, że gdy coś się poważnego dzieje telefonia jest przeciążona i nikt się nie może nigdzie dodzwonić (kiedyś doświadczyliśmy takiej sytuacji). Więc nie będzie mógł się dodzwonić również nasz samochód...

I co się stanie?
No STANIE!

Samochód stanie się wtedy kupą złomu a nie samochodem!


To co nas ostatnio zapewniała kandydatka na prezydenta prof. Joanna Senyszyn - żadna wojna w Europie nam nie grozi i możemy się skupić na ważniejszych tematach niż zagrożenie wojną, bo to zostało już całkowicie zażegnane.
...jednak inni eksperci mówią że zagrożenie jest przeogromne, że Europa będzie musiała się w kilka lat zmierzyć z zagrożeniem niczym Ukraina. Wielki ruch (nawet polityczny) w ostatnim czasie w UE świadczy o tym, że nawet największe tępaki polityczne z UE ((bo oczywiście zawsze musimy pamiętać o tym, że za wszystkie problemy UE odpowiadają właśnie oni i tylko oni - szczególnie za wojnę na Ukrainie oraz związany z nią i zielonym ładem kryzys energetyczny, rozbrojenie kluczowych krajów UE. Zawsze należy pamiętać, że w momencie gdy były budowane Nord Stream to wtedy trzeba było ukarać Niemcy za to w sposób najsurowszy (łamało to wtedy traktaty UE tylko żaden tępak tego nie zauważył...))) traktują temat super poważnie.

Więc jeśli genialna prof-profetka Joasia jednak się pomyli i zdarzy się w UE jakaś bardzo przykra sprawa w ciągu najbliższych 10 lat (jak mówią eksperci) to w UE będzie już spora liczba samochodów wyprodukowanych od 2025 roku i będzie tak działać jak wyrób samochodopodobny!

Pierwszego dnia ataku, wszyscy którzy będą chcieli się ratować, mogą o swoim samochodzie zapomnieć. Nawet pominę kwestię tego, że można przeprowadzić atak chemiczny, cybernetyczny lub militarny na infrastrukturę telefonii (lub samą transmisję), ale też na serwery producentów samochodów.

Przypomnę jeszcze na marginesie, że chronienie się jest naszym obowiązkiem, jak twierdzą eksperci od tematu: obowiązkiem obywatela jest opuścić zawczasu miejsce działań wojennych - tam mają się znajdować wyłącznie żołnierze. Jeśli cywil słyszy wybuchy to znaczy, że nie zastosował się do tej zasady.

Czeka nas wizja taka jaką widzieliśmy w filmie Wojna Światów, gdzie Tom Cruise jedzie pomiędzy rzeką niedziałających samochodów - jednak te niedziałające to będą te kupione po 2025 roku!
...czyli będą to samochody całkowicie sprawne, nowe, dopiero kupione, ale kompletnie niejeżdżące!

Kto jest taaaak głupi, aby tak niszczyć Europę????


Z jednej strony szaleńcy z UE chcą się zbroić lepiej od USA, czy też chcą tworzyć armię UE (polecam: Bohaterska armia europejska!) - a z drugiej strony przygotowali nam samochody, które nie będą działać w czasie wojny!

(nawet nie wspomnę o wojskowych wozach, których zadaniem jest zagłuszanie wszelkich sygnałów, np. po to aby zapobiec atakom dronów)

Zielony ład

Kolejnym zagadnieniem, którego nikt nie łączy, ale połączyć go tutaj trzeba, jest coś co już dziś funkcjonuje w Warszawie (od 1 lipca 2024 roku), czyli tzw. Strefa Czystego Transportu (SCT).

To są dziwne działania władz lokalnych, które zmuszają nas do kupowania nowych samochodów (wykluczenie ogromnej ilości warszawiaków z ruchu drogowego!), które dziwnym trafem będą tylko wyrobami samochodopodobnymi...

Jak widzicie to jest samonapędzająca się machina!

Super!

Gratulacje! Lepiej tego zrobić nie było można!

Kaputin siedzi w fotelu i klaszcze z radochy!!!



Info podesłał i opisał mi Kuba - dzięki Kuba!
Kuba ma masę własnych przemyśleń (bardzo ciekawych) odnośnie tego dobra jakim jest cyberbezpieczeństwo pojazdów w UE, ale również ma on swojego bloga, więc po nie odsyłam do niego - jak coś na ten temat napisze.


Mówiliśmy "samochód" a dziś to samoNIEchód...

Źródła

1. Cybersecurity: regulacje UN R155 i R156
   Tu artykuł propagandowy o tym: R155/R156 - krótki przewodnik po nowej regulacji w zakresie cyberbezpieczeństwa dla automotive
   
   Widzimy tu tępe opisanie tematu, gdzie dużą uwagą obdarzono mechanizmy zmuszania do wprowadzania tych rozwiązań - to super poważna sprawa, bo to nie jest opcjonalne!
2. Wymuszanie OTA (ang. Over-The-Air) i zapobieganie modyfikacjom w pojazdach (wdrożone od połowy 2024 roku)
3. Trwa obecnie doprecyzowanie UE Data Act - które ma regulować dostęp do danych pokładowych (ma wejść od IX 2025)
4. Samochody już dziś ograniczają dostęp do sieci OBD (ang. On-Board Diagnostics) - spory szum jest obecnie o tym w necie, osób które opisują siebie jako pracowników serwisów samochodowych, ale trudno jest mi to zweryfikować. Może macie z tym jakieś doświadczenia?

Update:
Oto co już dziś daje do myślenia: Fala tajemniczych awarii samochodów w Polsce centralnej i północnej. Już wiadomo, że to sprawka Rosjan (Auto Świat; 10 czerwca 2025), gdzie czytamy:

(...) Problemy takie jak zawieszanie sygnału mogą jednak spowodować błędne interpretacje danych przez służby kontrolne, które czasami uznają je za próbę manipulacji urządzeniem, szczególnie w czasie kontroli zagranicznych. (...)

Bit urojony - wielkie zagrożenie!

Dziś przedstawię Wam sposób: jak można zhakować najmniejszą ilość informacji obecnie używanej w elektronice i informatyce.

To zagadnienia ściśle matematyczno-logiczno-informatyczne, ale jak zwykle zaprezentuję je w sposób jasny i mam nadzieję przystępny.

Czym jest bit?

Wielu matematyków i informatyków-teoretyków mogłoby przedstawić całe elaboraty nad pięknem bitu - ale co to właściwie jest?

Bit to najmniejsza ilość informacji, którą możemy przetwarzać oraz np. zapisać na urządzeniu takim jak smartfon czy jakiś odległy serwer np. w chmurze.

W jednym bicie (z ang. binary digit, czyli cyfra dwójkowa) możemy zapisać jedynie dwa różne stany - cyfra dwójkowa, czyli tylko mamy dwa stany. Są one różnie określane, ale chodzi o to samo, czyli mogą to być: zapalony/zgaszony (jak żarówka lub dioda świecąca), 0/1 oraz prawda/fałsz.

Zwykle hakuje się systemy bardzo skomplikowane, wiec hakowanie najmniejszej ilości informacji jaką możemy zapisać - jest wyzwaniem nietrywialnym.

Jadnak informatyka wychodzi na przeciw zapotrzebowaniu, a właśnie otaczająca nas rzeczywistość potrzebuje, aby bit został zhakowany!

Tak jak pisałem wielu matematyków od lat zachwyca się pięknem tego, że w bicie mamy zapisane tylko dwa możliwe stany. Mamy tu całkowitą jasność, nie ma żadnych niedomówień, i nie ma możliwości, aby wartość zapisana w bicie była bardziej zerem lub bardziej jedynką.

Prostota jest piękna.

Jeżeli komuś na czymś innym zależy, to w informatyce mamy specjalny typ danych tzw. float, gdzie możemy właśnie zapisywać wartości, które są bardziej zerem lub bardziej jedynką - w zależności od potrzeb.

Wracając do bitu - właściwie z tą prostotą to nie jest aż tak dobrze, bo z 0 i 1 wynika wiele bardzo ciekawych rzeczy i myślę przekraczających wyobraźnię wielu przeciętnych zjadaczy chleba. Najprostszym przykładem (a są bardziej skomplikowane!) jest tzw. Algebra Boole’a (Wikipedia).


To podstawowe zasady logiki, której np. uczą się świeżo upieczeni studenci prawa na uniwersytetach na całym świecie.

Tu ponownie jakiś matematyk mógłby powiedzieć: bit jest piękny, ale algebra Boole'a to jest piękno większe niż jakikolwiek obraz czy rzeźba.

Co by o tym nie sądzić - to dzięki temu wszystkiemu funkcjonuje cała elektronika i informatyka (potocznie komputery). Bez nich nie byłoby: laptopa, internetu, Wi-Fi, telefonu komórkowego, czy karty pamięci w smartfonie itp.

Tu ponownie możemy podkreślić, że jest się czym zachwycać. Tym razem nie w ujęciu teoretycznym (matematyk), ale praktycznym, skoro wszystkie te urządzenia działają w tak ogromnej skali na całym świecie - to jest to niezwykłe piękno praktyczne, które być może przekracza ogromem i dostępnością wszelkie inne wymysły ludzkiej pomysłowości.
...z pewnością przekraczają ogromem pochłanianej energii elektrycznej;)

Ile tranzystorów przypada na jednego człowieka na ziemi? Ile procesorów? Ile metrów światłowodu? Ile sygnałów otacza Ciebie teraz czytając ten post (cyfrowy! składający się z dużej ilości bitów).

Ja ostatnio chodziłem po hipermarketach i sprawdzałem ten szum i co ciekawe ma on swoje fale, wystarczy zrobić parę kroków i jest ciszej, a po paru krokach jest istny sajgon różnych sygnałów.

Gdy idziemy w galerii handlowej - nie zdajemy sobie sprawy z tego ile dzieje się w naszym otoczeniu!

Latają wokół nas właśnie bity - informacje.

Komu potrzebne jest hakowanie bitu?

Paradoksalnie jest to potrzebne wielu największym państwom, rządom/partiom, czy ogromnym korporacjom (potem podam konkretne przykłady).

Wszyscy wymienieni, mają do dyspozycji ogromne możliwości oraz często nieograniczone fundusze - co nieco... przeraża.

Skoro tak sprawy się mają, to znaczy, że już niebawem zacznie działać to co Wam zaraz zaprezentuję - czyli nowy typ danych w matematyce/informatyce/programowaniu.

Typ danych taki jak bit - jak już wiemy - służy do zapisania prostych informacji takich, które w sposób nie wzbudzający żadnych wątpliwości pozwala ustalić czy np. dane urządzenie działa, czy praca została wykonana (prawda/fałsz), czy dioda np. "power" się świeci czy nie.

Tymczasem otaczająca nas (chora!) rzeczywistość potrzebuje, aby coś co jest jasne proste i oczywiste - było bardziej rozmyte. Przykładem tego jest proces, który obecnie zachodzi na całym świecie:

Mordor obecnie zaatakował Ukrainę i prowadzi z nią brutalną, barbarzyńską walkę od ponad roku. Jasne jest, że określając ten kraj czy jego przywódcę jako: zbrodniarza, ludobójcę, barbarzyńcę, agresora, mordercę itp. można zapisać to jako jeden bit.

Ktoś albo jest zbrodniarzem i morduje - albo nie (prawda/fałsz).

Tak dzieje się w krajach świata zachodniego, że nikt nie ma wątpliwości czy przy zbrodniarzu można ustawić bit na "prawdę" czy "fałsz".

Tymczasem w samym kraju propaganda przedstawia podboje jako zabawy w wojnę, które mają właśnie walczyć ze złem czyli np. z faszystami ukraińskimi. Taka narracja przedostaje się do wielu krajów, a nawet jest główną narracją. Przykładowo od początku wybuchu wojny, w Chinach prezentowana jest niemal wyłącznie narracja mordoru - dochodzą do mnie sygnały, że na początku wojny, działy się tam pod tym względem zadziwiające rzeczy.

Czyli mamy tutaj do czynienia ze stanem, w którym ktoś może być jednocześnie 0 i 1 - prawdą i fałszem!

Temu zagadnieniu poświęcony jest post: Obie strony wojny walczą w dobrej sprawie!.

Widzicie już teraz, że wielu polityków, eurokratów, korporacji - bardzo oczekuje tego, aby wszystko co chcą mogło być równocześnie w obu stanach - i 0 i 1.

Przykładowo - premier jest umoczony w aferę korupcyjną? No tak, ale przecież równocześnie nie jest w nią umoczony - powiedzą ludzie z jego partii.

Tu mamy bit urojony - nowy typ danych (np. w bazach danych), który odzwierciedla zapotrzebowanie najbardziej krwiożerczych i niebezpiecznych ludzi czy całych grup.

Jedni ludobójcy działają czołgami i rakietami, daje im ogromną satysfakcję zniszczone miasto i stosy trupów. Tymczasem jak dowodzi np. historia II wojny światowej, najgorsi są zbrodniarze, którzy działają w białych rękawiczkach. Analitycy tego co się działo w systemie III rzeszy podkreślają, że odhumanizowanie, sprowadznie ludzkich istnień do liczb bardzo pomagało w tych hurtowych zbrodniach. Tymczasem okazało się w praktyce, że żołnierze, którzy patrzyli ludziom w oczy - często psychicznie sobie z tym nie dawali rady - nawet oni to dostrzegali(!).

Bit urojony jest z pewnością narzędziem dla tych z białymi kołnierzykami...
Przykład z życia wzięty (współczesny): parę miesięcy temu, mój sąsiad zachorował. Nie wiedział na co i czy to bardzo niebezpieczne. Dlatego w aptece kupił test na covid i... jeden test wskazał że ma covid a drugi że nie...

Co ja mogę powiedzieć sąsiadowi, który wydał pieniądze na to, aby się czegoś dowiedzieć, a następnie nadal wie tyle samo co wcześniej? Znacie mnie więc wiecie, że szybko i kąśliwie skomentowałem tę sytuację;)

To jest właśnie bit urojony - pacjent jest jednocześnie chory na chorobę, która dopiero co rozwalała system finansowy świata, zebrała miliony zgonów na całym świecie - ale równocześnie nie jest chory na tę chorobę.

Dla osób, chcących w podły sposób zarabiać na medykamentach sytuacja bitu urojonego jest idealna.
...choć faktycznie doprowadzi do ośmieszenia produktów i tym samym do całkowitego zatrzymania sprzedaży. Jednak możemy zakładać, że wszystko zostało właściwie skalkulowane.

Zapewne pamiętacie postać Bogumiła (Wieńczysława) Nowaka z Daleko od noszy - wiecznego pacjenta ze szpitala im. A. Kopernika - tam nawet nikt nie wiedział, dlaczego takiego imienia jest ten szpital. To "A." to ma być "astronoma", czy "Alojzego"??;)

Skoro jesteśmy przy medycynie to podam jeszcze jeden przykład. Kiedyś w Wikipedii wyedytowałem hasło z zakresu medycyny i wyleciał mi jakiś nawiedzony oszołom, zaczął przywracać poprzednie wersje i straszyć kolegą adminem... Okazało się że "nowoczesny" lekarz dzisiejszych czasów stawia znak równości między: zdrowy / chory / wyleczony / zaleczony / upudrowany / leczony. Gostek wyleciał z "gębą" bo chciałem uściślać w haśle o czym mówimy - a przecież nowa nauka obecnych lekarzy, mówi im - jego zdaniem - że to wszystko jedno.

Dla ohydnego, odrażającego lekarza, który chce za wszelką cenę zarabiać, bardzo ważne jest to, aby nigdy nie było wiadomo, czy ktoś jest chory czy zdrowy. Ktoś się leczy, a może jest zaleczony, albo jedynie został pomalowany na zdrowego (np. protezy) - co za różnica???

Gdy w kwestii chorego używamy bitu urojonego (typ danych) - biznes będzie się kręcił nieustannie!

Czyli dla hieny lekarskiej jest to stan jak najbardziej oczekiwany i pożądany.

Dla pacjenta oczywiście najważniejsze jest to, aby było wiadomo, czy pacjent jest zdrowy czy chory, czy leczony a może wyleczony. Ale jeśli nikt tego nie wie - to pacjent ma tylko jeden obowiązek: płacić, płacić i płacić...


Nie wiem czy zdajecie sobie sprawę z tego jak potężną bronią może być bit urojony!
Przykładowo mamy kryzys humanitarny, taki jak obecnie w niewielkim stopniu obserwujemy (w każdej chwili może eskalować) i przykładowo mamy ludziom rozdać jedzenie albo leki. Oczywiście w przypadku dużych kryzysów brakuje i jednego, i drugiego.

W takiej sytuacji (dotyczącej milionów ludzi!) z pomocą przychodzi bit urojony - to czy konkretny człowiek, został wyleczony, zaszczepiony, otrzymał rację żywnościową - jest nieokreślone. W ten sposób możemy o połowę zmniejszyć zapotrzebowanie na te wszystkie zasoby!

Proste?
Proste!

Jak zhakować bit?

W celu wyjścia na przeciw oczekiwaniom rynku, polityki, koncernów itp. należy opracować i wdrożyć nowy typ danych w informatyce - czyli bit urojony.

Jak zamienić bit taki jak go dziś rozumiemy i pozwala funkcjonować wszystkim tym urządzeniom (za pomocą których ja teraz piszę, a wy czytacie) - na bit urojony?

Operacja jest bardzo prosta, w sytuacji gdy nie chcemy bardzo ingerować w dany system - dodajemy sekwencyjność działań na danym bicie.
Czyli odczytujemy wartość bitu w pierwszej operacji i zawiera on wartość "prawda", odczytujemy drugi raz i ma on wartość "fałsz". Odczytujemy wartość po raz kolejny...

W ten sposób udało się nam zhakować bit - najmniejszą ilość informacji. Taki sposób całkowicie będzie odpowiadał wszelkim szelmom, złodziejom (jest w więzieniu czy na wolności??), bandytom, zbrodniarzom wojennym itp.

W kolejnym etapie, gdy doczekamy już odpowiedniego prawa w UE, bit urojony w systemach informatycznych, może być realizowany na wiele sposobów. Np. za pomocą funkcji losowej lub np. po każdej operacji odczytu jego wartość jest xorowana przez 1 (zob. Alternatywa rozłączna (Wikipedia)).


Ktoś może powiedzieć, że to szalone. Ale co z tego skoro szalona jest nasza rzeczywistość (spełnia założenia koncepcji bitu urojonego) i to od dawna - taka po prostu jest i nie zmienimy tego tylko życzeniami.

Tak naprawdę szaleństwem jest to, że sprzedawane są nam szczepionki lub testy, i po ich wykonaniu okazuje się że nadal nic nie uległo zmianie, bo trochę jakby jesteśmy zainfekowani źródłem ostatniej pandemii, ale równocześnie nie jesteśmy!

Jasność i przejrzystość stanu jest tutaj wzorowa!

Bardzo niebezpieczne!

Tak samo jak mówi klasyk George Orwell (Folwark zwierzęcy i 1984 (Wikipedia)), jeśli ktoś wpływa na to co mówimy, jak i jakich słów używamy - należy traktować jako bardzo groźną agresję wobec człowieka lub nawet (częściej) społeczeństwa (np. nowomowa (ang. newspeak), myślozbrodnia (ang. thoughtcrime) czy nieosoba (ang. unperson)) - tak samo należy traktować sekwencyjność jako sposób określenia stanu danego bitu.

Określenie rodzaju "nieosoba" to działanie systemów totalitarnych właśnie z czasów Orwella, natomiast bit urojony - to już zupełnie nowa epoka. Czyli nie ma jasnego podziału na to kto jest osobą i kto nią nie jest, ale mamy tutaj mechanizm, w którym każdy w każdej chwili może się stać osobą lub nieosobą - jako podstawowy mechanizm systemu.

Dlatego każdy kto będzie kiedykolwiek chciał wdrożyć sekwencyjność względem najmniejszej ilości informacji - jest agresorem, który chce używać tego przeciw nam np. jako narzędzie terroru na społeczeństwie/ach. Dlatego należy takiego potraktować 3*O: Osądzić i Osadzić, a wszelkie prawo jakie ustanowił Obalić.

To bardzo, bardzo niebezpieczny sposób podbijania np. całych państw, czy kontynetów. Np. określamy że dany kraj jest terrorystyczny, ale jutro już jest trochę mniej terrorystyczny, a pojutrze...

Bez żadnych wątpliwości to agresja - czyli przestępstwo.

Najbardziej psychopatycznym zachowaniem będzie tutaj instrumentalne traktowanie bitu urojonego, czyli oczekiwanie w sekwencji odczytu bitu - na wynik taki jaki w danej chwili będzie "na rękę" agresorowi. Czyli mamy system, który z samej istoty rozwiązania (matematyczno-informatycznego) ma w sposób immanentny zapisany brak jednoznaczności wyniku, jednak mimo to np. rząd, (np. międzynarodowa) instytucja, czy jakaś armia - uznaje oczekiwany przez nich wynik za wiążący. To terror w czystej postaci... który nietrudno znaleźć na kartach historii, choć w mniejszej i nieelektronicznej wersji...

Czy żyjemy w symulatorze? Cz. 2 Optymalizacja

Ostatnio wspominałem o artykule zawartym w miesięczniku Astronomia, w długim i myślę, że fascynującym poście zatytułowanym Czy żyjemy w symulatorze?

Zachęcam do zapoznania się z tym postem, gdyż został on mocno poszerzony, a kolejna porcja rozważań już tutaj:


Tym razem, zupełnie nie na żarty Was przestraszę. Choć oczywiście nie to jest moim celem, chcę przestawić różne ciekawe zestawienia konstrukcji otaczającej nas rzeczywistości - wszechświata i fizyki, z ich konsekwencjami.

Są to jedne z istotniejszych zagadnień związanych z tym czy faktycznie, żyjemy w symulatorze.

Na pierwszy ogień: konstrukcja kosmosu

Kwestią o kolosalnym znaczeniu jest kula ziemska. Zapewnia ona tej symulacji to czego by nie zapewniała płaska Ziemia - pozdrawiam płaskoziemców!;)

Ponownie chodzi o optymalizację wszystkich procesów w ogromnej skali, a szczególnie chodzi tutaj o informatyczne zagadnienie zwane zrównoważeniem obciążenia.

Sam kształt kuli ziemskiej zapewnia, że z jednej strony jest dzień i ludzie tam funkcjonują na pełnych obrotach, tymczasem po drugiej stronie wszyscy są (statystycznie) uśpieni. Każdy projektant systemów komputerowych w tej chwili krzyczy: genialna optymalizacja!

Jakby tego było mało słońce działa tak, że oświetla Ziemię, w sposób gładki, a nie ostrokrawędziowy. Dzięki temu wszyscy budzimy się i kładziemy spać w sposób płynny. Chodzi o to że nie ma takiego placka na ziemi, który jest mocno oświetlony a reszta jest czarna. Po pierwsze wiemy czego się spodziewać (a przy ostrych krawędziach byśmy nie wiedzieli), po drugie zmiany obciążenia symulatora Ziemi są płynne - czyli takie najbardziej użyteczne dla zbalansowanego obciążenia całego systemu.

Jeśli faktycznie żyjemy w symulatorze to możemy się zastanowić nad słabościami tak skonstruowanego systemu.

Po pierwsze słabością tego systemu jest wynalezienie sztucznych źródeł światła, jak pochodnie czy lampy gazowe i elektryczne (nie bez znaczenia są latarki i oświetlenie samochodów). O wiele oszczędniej jest symulować świat bardziej uśpiony - pozbawiony sztucznych źródeł światła np. przed średniowieczem.

Ciekawym zagadnieniem jest sytuacja kilku źródeł światła, czyli kilku słońc (w filmie Gwiezdne Wojny i 2010: Odyseja kosmiczna). Taka sytuacja spowodowałaby zawalenie się całej tej koncepcji.

Dlatego jeśli faktycznie żyjemy w symulatorze, to sytuacja np. przedstawiona nam przez Arthura C. Clarke’a - nigdy nie będzie miała miejsca.

Kosmos - więzieniem

"Za" symulatorem przemawiają ogromne przestrzenie, które nas otaczają. Jeśli chce się kogoś odseparować (więzić??) to należy go zamknąć. Stawianie niewidocznych ścian i granic nie zda egzaminu (film Truman Show oraz w odniesieniu do gier: Crysis).

Jednak w wirtualnej rzeczywistości wygenerowanie dużych odległości jest najprostszym (nic nie kosztuje, a generuje zyski jako optymalizacja systemu) i bardzo skutecznym rozwiązaniem. Dodatkowo nikt się nie domyśli od razu, że jest więźniem - skoro nie widzi krat!

Ciekawy w tym kontekście jest wątek Trinity w filmie Matrix Zmartwychwstania. Niewidoczna klatka jest pułapką, czyli tzw. złotą klatką.

Na drugi ogień: Internet

Podobne znaczenie dla przeciążania symulatora jak sztuczne oświetlenie - ma fakt wynalezienia i istnienia na (prawie) całej Ziemi internetu (zaznaczę, że internet akurat jest najprostszym elementem do symulacji, co więcej ze względu na przeznaczenie komputer symulujący byłby zoptymalizowany właśnie w takich operacjach - problemem jest skala). Infrastruktura ta działa (wraz z komputerami i urządzeniami) bez względu na to czy nasza strefa geograficzna właśnie śpi czy nie.

Można zakładać, że byty obserwujące naszą symulację, są głęboko zaniepokojone takimi wynalazkami jak internet - oczywiście tylko w przypadku gdyby system ogromnie lagował bo jeśli nie to znaczyłoby, że system jest przygotowany na zwiększenie zapotrzebowania na moc obliczeniową.

Kluczowe jest to, czy nasza symulacja się wyrabia czy nie, ilość optymalizacji (mruganie, spanie itp.), może dawać nam do zrozumienia, że laguje straszliwie i że mrugania itp. są konsekwencjami wprowadzanych dawno temu optymalizacji do tego systemu.

Tu pojawia się poważne zagadnienie!

Jeśli wynalazki typu internet faktycznie powodują, że system laguje na potęgę, a do tego czekają nas kolejne wynalazki, np. ktoś wynalazł/wynajdzie (prawie) nieskończone źródło energii i powszechne stanie się posiadanie robotów, komputerów o dużych mocach w każdym domu oraz sztucznego oświetlenia na skalę jeszcze większą niż obecnie to...

...możemy się spodziewać ingerencji administratora systemu...

...to nie będzie miłe...

Najłatwiej jest w takiej sytuacji, zmniejszyć ilość ludzi na Ziemi...

Bo pamiętajmy, że symulację przeprowadza się w celu osiągnięcia wyników. Zmiana przebiegu historii - tak aby nie powstały wynalazki są zaburzeniem samej symulacji i spowodowaniem, że wynik symulacji stanie się niemiarodajny (brak adekwatności wyników).

Natomiast zmniejszenie ilości ludzi nie zaburza wyników symulacji. Przypomnę, że w matematyce (statystyce) są takie narzędzia jak: skalowanie, ekstrapolacja, rzutowanie - w tym wypadku przerażające!

Więc jeśli faktycznie mamy do czynienia z taką sytuacją to spodziewać się należy ingerencji administratora systemu!

Czyli należy się spodziewać jakiegoś gigantycznego kataklizmu i w konsekwencji drastycznego zmniejszenia populacji.

Co gorsze można nawet przez kataklizm spowodować, że cofniemy się w rozwoju aż tak, że zdobycze techniki staną się nieosiągalne - czyli właśnie o to chodziłoby administratorowi.

Nie będzie to wpływało na wyniki symulacji, gdyż (niestety!) statystycznie tak duży kataklizm dawno się nie zdarzył (np. Wybuch Wezuwiusza zniszczył miasta: Pompeje, Herkanulum i Stabie itp.), więc można matematycznie udowodnić, że może się takie zdarzenie urzeczywistnić właśnie teraz!

Jeszcze bardziej wstrząsające są ostatnie wydarzenia, mam nadzieję(!!!) że kończy się już obecnie pandemia covid-19, ale doprowadziła ona do dużego spadku ludności, który wykracza statystycznie poza to z czym mieliśmy do czynienia wcześniej.

Obecnie mamy kryzys energetyczny i planowane są w różnych krajach tzw. blackout-y (są one zapisywane (od niedawna) w ustawach np. naszych sąsiednich krajów), więc sytuacja jest obecnie poważna. Takie słowo jak blackout czy kryzys energetyczny jeszcze np. 10 lat temu były nieznane.

Może administrator systemu już ingeruje?

...jeśli to mało, to przypomnę, że atak na Ukrainę obecnie grozi głodem w wielu regionach świata (o czym pisałem już w marcu Samonapędzająca się tragedia głodu...).

Jeśli faktycznie są to ingerencje administratora systemu, to należy się spodziewać, że powyższe zagadnienia nie pozostaną w sferze rozważań, ale naprawdę np. głód (oby nie!!!) doprowadzi do drastycznej zmiany zaludnienia Ziemi.

Kryzys energetyczny również jest bardzo pożądany z punktu widzenia administratora systemu (internet, oświetlanie ulic itp.).

Jeśli te mroczne wizje się spełnią to ponownie nie będziemy mieli bezsprzecznego dowodu, że żyjemy w przeciążonym symulatorze, ale taki rozwój zdarzeń, będzie potwierdzał założenia tu przedstawione.



Kolejne rozważania o tym czy żyjemy w symulatorze z pewnością jeszcze się pojawią, bo jak widzicie to jest naprawdę temat, który narodził się w mojej głowie już w dzieciństwie (kiedy np. Matrix jeszcze nie istniał).
Zapraszam!;)

ZGROZA! Zmiana konta i numeru klienta w PGNIG

Taka dziwna sprawa: długo nie dostawałem faktury do opłat i okazało się, że obecnie przyszły dwie faktury o nowym wyglądzie (dlaczego dwie???).

To jeszcze nic, zmienił się nie tylko numer konta bankowego, ale również numer klienta!!! ????

Czy tam kogoś xxxxxx???

W internecie aż huczy, bo ludzie są kompletnie zdezorientowani, a niektórzy nie otrzymali faktury nawet pół roku.

Jak podaje PGNIG trwa "Zmiana systemu bilingowego" oraz gigantyczna migracja do nowego systemu informatycznego, który ma podobno być dużo lepszy.

A co ze zmianą mojego numeru klienta????

Na stronie WWW jest informacja o tym, że "niektórzy" klienci mogą tego doświadczyć...

No dobrze dostaję dwie faktury o nowym wyglądzie do zapłacenia, numer konta się całkowicie zmienił oraz numer klienta w niczym nie przypomina poprzedniego!

Można by zakładać, że osoby odpowiedzialne za taką niedorzeczność ma pojęcie o bezpieczeństwie na poziomie niemowlaka, jednak okazało się że jednak nie - ktoś jednak ma pojęcie.

Jak znalazłem w internecie: Uwaga na fałszywe smsy! PGNiG ponownie ostrzega klientów! (wadowice.pl)
Mowa jest tutaj o SMS-ach wysyłanych od oszustów, więc PGNiG stwierdza, że należy je potraktować jako SPAM.

To skoro dziwne informacje mam traktować jako spam - to dziwne faktury (dlaczego dwie???), z nowym numerem konta bankowego oraz nowym numerem klienta - nie mam wyjścia, ale również muszę potraktować jako spam! To jest niespójność danych - co nie spełnia podstaw zasad bezpieczeństwa danych, korespondencji itp.

Kto w ogóle wpadł na taki xxxxxxx pomysł, aby zmieniać numer klienta???

Ja rozumiem... migracja, ale co ma migracja wspólnego ze zmienianiem ludziom numeru klienta???
Kto na taki pomysł wpadł?!?!?!?

Na całe szczęście na WWW piszą, że wpłata dokonana na poprzednie konto bankowe będzie traktowana jako całkowicie poprawna - to daje nadzieje, że jednak ktoś tam choć trochę rozumu ma...

Jednak przypomnę niedojdom, że każdy może sobie wysłać do sąsiadów nowo wyglądającą fakturę, w której znajdzie się nowy numer konta bankowego i nowy numer klienta.
Ktoś tam u Was pomyślał o tym???
Raczej nie...


Na koniec dodam, że gdy się robi taki bałagan i zamęt to lepiej jest zostać przy starym systemie informatycznym, bo zyski z tych rzekomych nowych funkcjonalności mogą nie być warte świeczki. Jeśli to te dostępne na WWW - to z pewnością nie są.
To tylko taka uwaga dla studentów informatyki i zarządzania, że warto coś takiego rozważyć nim się zacznie wszystko niszczyć i wprowadzać chaos.

Dodatkowo wpisałem w google mój nowy numer konta bankowego i niestety nie znalazłem żadnej informacji potwierdzającej poprawność tego konta (można tylko sprawdzić z jakiego banku jest). Jeśli robi się taką dużą migrację to powinny być wszędzie dostępne numery kont lub sposób w jaki można sprawdzić czy mój numer konta bankowego jest poprawny (sporo w necie krzyczy się też o tym, że te faktury mają nieprawidłowe zużycia - moja też...).
Powinny być też opublikowane i/lub wcześniej przesłane wzory np. faktur itp., aby klienci nie byli zaskoczeni wyglądem nowej faktury, nowym numerem identyfikacyjnym klienta itp. (to się wiąże z tzw. phishingiem (Wikipedia)).


Jestem informatykiem i z pełnym przekonaniem powiem, że osoba/y za to odpowiedzialne nie mają bladego pojęcia o podstawach z zakresu bezpieczeństwa IT (i korespondencji!) oraz projektowania i migracji systemów informatycznych.

Na studiach informatycznych/biologicznych/chemicznych powinno się wprowadzić żelazną zasadę, że jak później jakiś absolwent złamie podstawowe zasady dotyczące bezpieczeństwa to jego tytuł magistra/inżyniera zostanie mu cofnięty na zawsze!

Tak powinno być!

Informatyka to nie są zabawy dla dzieci w piaskownicy...

Czy żyjemy w symulatorze?

Takie pytanie zadaje sobie i czytelnikom autor obszernego artykułu dostępnego w aktualnym numerze Astronomii, która właśnie obchodzi swoje 10-cio lecie! Gratulacje!;)

Wracając do tematu, to bardzo ciekawe zagadnienie, a jest tym ciekawsze, że ostatnie osiągnięcia nauki oraz rozwój naszej technologii przyczynił się do tego, że z jednej strony coraz więcej wiemy o istocie świata, w którym żyjemy a z drugiej strony mnożą się argumenty przemawiające za tym, że to jednak symulacja.

Hmmm... no skoro stwórca tworzy świat, to oczywiście o wiele łatwiej jest go stworzyć wirtualnie;)
(jest to również bezpieczniejsze - również dla samego twórcy!)

Pytanie to jest o tyle istotne, że skoro dziś naukowcy mają dowody na zjawiska, które mogą potwierdzać, że faktycznie żyjemy w świecie wirtualnym - to przemawia to za tym, że to właśnie dziś, jak nigdy w historii człowiek może zadawać sobie to pytanie!

I oczywiście zadaje. We wspomnianym artykule cytowane są najsławniejsze głowy naszej cywilizacji, które snują rozważania na ten temat. Znajduje się tam też wprowadzenie, które wyjaśnia dlaczego właśnie dziś możemy sobie zadawać to pytanie i jak nigdy dotąd nie znajdzie się taki, który powie, że to z całą pewnością nie prawda - bo wspomnianych dowodów naukowych jest coraz więcej, zamiast coraz mniej...

I cóż z tym począć?;)

Ja mogę nieco rozwinąć treść tego arcyciekawego artykułu:

W aktualnej "Astronomii" możemy przeczytać wiele teorii, omawiane są koncepcje oraz toczące się naukowe przepychanki, gdzie padają bardzo ciekawe stwierdzenia, które bądź tezę tę potwierdzają bądź nie.

Do jednej z ciekawszych można zaliczyć podany w artykule argument sceptyków, że to nie jest symulacja, gdyż wymagałaby ona ogromnych mocy obliczeniowych.

Przy pierwszym zastanowieniu faktycznie argument wydaje się sensowny. Spopularyzował wizję życia w symulacji film Matrix z lat 90. i właśnie choćby na jego przykładzie widać wyraźnie, że faktycznie symulowanie takiego świata wymaga ogromnych mocy obliczeniowych, które dziś są niepojęte. (przy okazji: jestem bardzo rozczarowany filmem Matrix, który kulał na obie nogi tego intelektu, który go stworzył - niestety! Pisałem o tym niedawno w tym poście).

Jeszcze innym zagadnieniem, jest nadwyrężenie mocy obliczeniowej takiego świata, chyba po raz pierwszy w masowej rozrywce temat został zaprezentowany (całkiem sprawnie) w 3 sezonie serialu Westworld (Wikipedia), gdzie uczestniczka celowo doprowadza do takiej sytuacji.


To bardzo ciekawe, bo jednocześnie jest to fajny test na to czy żyjemy w wirtualnej rzeczywistości. My obecnie żyjemy w przekonaniu, że nie da się nadwyrężyć mocy obliczeniowej tego świata - o ile on faktycznie jest cyfrowy.

Nie jest to jednak takie proste, bo może właśnie wiele rzeczy, które są dla nas oczywiste są właśnie objawem tej niewydolności? Posługując się przykładem wspomnianego filmu Matrix, to może właśnie deja vu?

Z fizyki znane od dawna (a w skali kosmicznej to od niedawna:P) zjawisko dylatacji czasu (Wikipedia), może właśnie jest taką sytuacją, w której procesy tak szybkie prześcigają możliwości systemu? Właśnie tak mi to wygląda...

Informatyk powiedziałby na to: system jest niewłaściwie zbalansowany, bo różne jego części wymagają drastycznie różnych mocy obliczeniowych.

Jeśli faktycznie dochodzi tutaj do takiego zjawiska, to mówimy tutaj o takich chwilowych zatrzymaniach symulacji, które są niezbędne do nadrobienia tych utraconych - "klatek symulacji" - jak utracone klatki animacji w grach.

To baaardzo problematyczne, ponieważ każdy z nas wyposażony jest w oczy, które bardzo często mrugają, a nasze mózgi są tak skonstruowane, że nie dostrzegamy tych chwil, w których mamy wyłączoną wizję!

Oooooo! To gruba kwestia!

Czytałem kiedyś szacunki ile czasu z życia nam wypada, właśnie poprzez ten brak wizji - ponoć kobiety tracą go więcej. Może to taki naturalny i działający na szeroką skalę system, który ma zapewnić, że jeśli system się nie wyrabia to my nie mamy żadnych szans się zorientować, że system zamarł(!)

Uwaga! Uświadomcie sobie, że każdy z nas jest wyposażony w mechanizm mrugania, który wyłącza nas!
...i być może wyłącza nas cały czas i my nie mamy żadnych szans się zorientować, że system symulacji właśnie miał laga!

Z punktu widzenia projektanta sytemu to genialne rozwiązanie! Bo gdy w grze grafika się przytnie to widzimy zamrożony obraz i to razi, a jeśli lag jest potężny to można w międzyczasie zginąć i nie zauważyć tego itp.
Tu jednak nie mamy szans się zorientować, że lagi są na porządku dziennym;)

Jest jeszcze jedno zjawisko, które jest opisywane jako wskazówka zegara, która zatrzymuje się w czasie. Naukowcy tłumaczą nam, że gdy spojrzymy na zegar to pierwsza sekunda jest dłuższa. Tłumaczą to po swojemu, ale to też wygląda wypisz wymaluj na jakiegoś laga...

Wydajność systemu symulacji

To jest oczywiście kluczowa kwestia. Pytanie jednak, czy jest prawdą, że nie opłaca się tworzyć tak bardzo złożonej symulacji. Ponownie przechodząc do świata Matrixa - można powiedzieć: ok, no ale czy ludzie są tutaj wystarczająco wydajni? Może produkują za mało prądu, aby uruchomić taką symulację? A przecież mają jeszcze zasilać maszyny...

Coś w tym jest...

Jednak ja się z tym nie zgadzam.

Przykładowo mruganie, może być też przełączeniem się "zadań" w naszych mózgach - np. podczas mrugnięcia nie myślimy, nie mamy świadomości bo np. moce obliczeniowe naszego mózgu są przeznaczane w całości na rzecz samego symulatora.
Jest to o tyle użyteczne rozwiązanie z punktu widzenia nadrzędnego systemu, że jeśli potrzeba więcej mocy obliczeniowej, to dłużej przymykamy oczy i wszystko jest nadganiane - a my (po podmianie zadań w mózgu) nie możemy mieć bladego pojęcia: czy i jak długo!

Jeszcze innym wariantem jest sytuacja, w której system symulatora jest wyposażony w dostatecznie duże źródło energii (np. zasilanie Bazy Starkiller w Gwiezdnych Wojnach epizod VII lub jakaś zimna fuzja itp.), wtedy moce obliczeniowe nie są tak istotnym problemem, jak my to współcześnie rozumiemy.

Jednak załóżmy, że tak nie jest, że brakuje energii albo komputer symulatora ma za mało mocy obliczeniowej w tak rozrośniętym systemie i populacji.

Po pierwsze: wszędobylska optymalizacja

Jednym z najbardziej ciekawych przykładów jest to o czym wspominałem na początku, że obecny rozwój nauki oraz dzisiejszych gier pokazuje ogromne podobieństwo. W skrócie chodzi o to, że obecnie w grach, generowany jest tylko ten świat, na który właśnie patrzymy, cała reszta jest pomijana. W początkowych czasach, czyli jakoś około lat 80. i 90. odkryciem stulecia było to, że genialną optymalizacją wydajności generowania światów 3D jest renderowanie wyłącznie tego na co patrzymy. Zyski były ogromne. Zaczęło się sprawdzanie pola widzenia, sortowanie obiektów itp.

Tymczasem doświadczenia naszych fizyków, dowodzą że nasz świat działa podobnie, już od dawna mówiło się o tym, że to na co nie patrzymy być może nie istnieje. To nie jest dobry przykład, ale może być on obrazowy: problem kota Schrödingera (Wikipedia), który jest co najmniej infantylny, ale wyobraźmy sobie, że z punktu widzenia systemu komputerowego, niech ten kot naprawdę nie istnieje skoro nikt na niego nie patrzy?

Właśnie tak się to obecnie robi w grach, to czego nie widzimy jest wyłączane z procesu renderowania sceny np. gry czy innej symulacji.

Warto więc zadać pytanie: no to może naprawdę znajdujemy się w symulacji?

To co teraz opisałem jest oczywiste i najczęściej podawane w tym zagadnieniu. Jednak teraz napiszę coś o czym się zwykle nie mówi.

Takich optymalizacji naszego świata jest cała masa i właśnie ta ilość zaczyna być zastanawiająca!

Po pierwsze wszyscy jesteśmy ograniczeni - choć niekoniecznie zdajemy sobie z tego sprawę na co dzień. W liceum koleżanka mówiąc do nauczyciela powiedziała, że człowiek nie jest ograniczony, a ja na to przy całej klasie: właśnie jest baaardzo ograniczony: jesteśmy teraz w klasie - czyli zamkniętym pudle: widzimy tylko to co się tutaj dzieje, słyszymy również głownie to co tutaj się rozgrywa oraz w ograniczonym zakresie to co za drzwiami oraz za oknem. Ale nie słyszymy i nie widzimy tego co się dzieje po drugiej stronie tego budynku.

Jak widać, niektórzy mogą żyć w przekonaniu, że to nie są ograniczenia - choć koleżanki nie chcę teraz obrażać, bo naprawdę jest bardzo inteligentną i interesującą osobą;)

Ponownie, z punktu widzenia projektanta systemu to genialne, że nie jesteśmy duchami, które mogą przenikać ściany, widzieć przez nie i słyszeć - fantastyczna optymalizacja.

(samo ustawienie podłoża-Ziemi pod nami (konstrukcja naszego świata) oraz grawitacji, która nas dokleja do podłoża, już ucina pół świata(!), w przeciwieństwie do sytuacji, w której żylibyśmy w 3D jak kosmonauci - mocna optymalizacja systemu!
Należy to rozumieć w ten sposób, że im większa, im powszechniejsza, im silniejsza siła przyciąga nas do podłoża-ograniczenia (tym mniejsze prawdopodobieństwo, że ktoś się temu przeciwstawi) tym większa szansa, że jesteśmy w symulatorze!
Zwróćcie uwagę, na to o ile częściej możemy latać w grach, niż w życiu!)

Ktoś może powiedzieć: ok, ale przecież na świecie jest kilka miliardów ludzi, a każdy jest wyposażony w mózg - czyli komputer - to ogromne moce obliczeniowe, które są niezbędne do takiej symulacji.

To nie jest takie proste, bo moc obliczeniowa potrzebna jest na boty (np. zwierzęta), ale jeśli tam po drugiej stronie jest prawdziwy człowiek to jego biologiczny mózg z jednej strony może niwelować potrzebę zużywania mocy obliczeniowej na symulowanie działania mózgu, a z drugiej strony część mocy obliczeniowej mózgu może być na stałe wykorzystywana jako część mocy niezbędnej do funkcjonowania samej symulacji.


Bardzo istotne jest też zagadnienie: jak działają nasze mózgi. Wszyscy o tym wiemy, choć może sobie cały czas tego nie uświadamiamy (uświadamiamy, gdy już się złapiemy:P), że mózg ciągle chodzi na skróty. Dosłownie również, bo np. do domu wracamy tą samą drogą.

To takie lenistwo naszego mózgu, skoro coś powtarzamy to robimy to na autopilocie. To się tyczy chodzenia, wykonywania złożonych czynności a nawet mówienia (niektóre zaburzenia mózgu powodują bardzo widoczne objawy takich uproszczeń mowy, słownictwa itp.). Do tego zaliczyć można błąd w rodzaju wkręcenia papierosa do zamka, zamiast klucza;) Gdy się połapiemy to mówmy: co ja robię??

To pokazuje, że nasze mózgi również stosują wiele optymalizacji (są to oszczędności CODZIENNE, czyli na masową skalę w systemie!), czyli oszczędności mocy obliczeniowej mózgu - oszczędności energii oraz jego wydajności na dalsze ważniejsze czynności.

Czy mózg jest symulowany, czy nie jest skonstruowany tak, aby był maksymalnie wydajny. Niech to będzie właśnie lenistwo mózgu.

...a niektórzy to prawdziwi prymusi lenistwa!;)))

Nie będę wskazywał palcem, ale miałem tutaj napady hord trolli - więc wiadomo;) Ostatnio zaproponowałem konkurs, najpierw podlinkowano rozwiązanie z internetu, a potem gdy powiedziałem, że oczekuję na inne rozwiązanie (może być to moje) to od roku nikt się nie zgłosił...

To też takie lenistwo - po co mam pisać program, skoro w Google może znajdę gotowy kod, który ktoś już kiedyś napisał!

I w tym wypadku nie obrażam tutaj takich ludzi (choć z punktu widzenia nauki - to właśnie jest takie rozróżnienie, że ten kto znalazł kod w internecie nie może siebie nazwać programistą... ale to inny temat) - jednak właśnie nasz mózg kiedy tylko trafi się okazja - oszczędza!

To jeszcze nie koniec oszczędności

...czyli uproszczeń - optymalizacji systemu.


Nasze mózgi nie tylko są leniwe, ale też mają coś zupełnie innego!
Wiecie co?

Mają wbudowane ograniczenia, które działają niesamowicie sprawnie - i podobnie jak jest z mruganiem oczami - tutaj najczęściej kompletnie nie zdajemy sobie z tego sprawy.

Kiedyś na pewnym wykładzie (jest do znalezienia na YT) powiedziałem, że to jak nasze myśli błądzą w naszych głowach to jest takie pomieszczenie, ale każdy z nas ma je inne: jedni mają bardzo wąskie, inni bardzo niskie, a inni bardzo długie itp. Problem w tym, że nasze myśli nigdy nie przekraczają tych ścian i my kompletnie nie jesteśmy tego świadomi!

Warto to podkreślić: nie wiemy gdzie się kończy świat naszych myśli na współrzędnej x, y i z. Nie jesteśmy świadomi tego czy nasze myśli doszły już do takiej ściany czy może jeszcze mają do niej daleko - ale już kompletnie nie jesteśmy świadomi tego, że przez całe życie nasze myśli nie przekroczyły tej ściany!

Nie opowiadam tu żadnych bajek - zapewniam!;)

To wieloaspektowe zagadnienie, niemniej jest naukowo dowiedzione, że każdy z nas ma swoją osobowość. Tymczasem właśnie osobowość to faktycznie jest zbiór naszych ograniczeń - ograniczenia bywają piękne, to nie jest wada, ale też jednocześnie uniemożliwiają nam lub baaardzo utrudniają przekraczanie owych granic.

Jeśli przeczytaliście sobie (choć pobieżnie) jak rozumiemy kolejne osobowości jakie rozróżnia psychologia, to nie wiem czy zwróciliście uwagę na pewien automatyzm (znów mózg idzie na skróty!) oraz ograniczenia, które opisują danego osobnika.
Podkreślam to nie jest źle, że tak jest - że jesteśmy ograniczeni... paradoksalnie...

(przykładowo dziś w epoce internetu jesteśmy przeładowywani informacjami (tzw. przeciążenie informacyjne (Wikipedia)), możemy spędzić całą dobę na czytaniu newsów tylko z jednego portalu... Dlatego dziś jak nigdy wcześniej wiemy, że mózg może zostać przeładowany informacjami i wiemy jak się tym męczymy. Dlatego nie trudno wytłumaczyć, że gdyby dochodziło do mózgu zbyt wiele obrazów, zbyt wiele dźwięków np. z całej dzielnicy (film Lucy) - to nie wytrzymalibyśmy tego - też zastanawiające...)

...jednak z punktu widzenia projektanta systemu - wprowadzamy do systemu ludzi: ograniczonych, a przez to optymalnych oraz ... UWAGA! ... przewidywalnych!

To projektant jest w domu?;)

Co więcej optymalizacje sięgają maksimum, bo przykładowo są takie zaburzenia psychiczne, które zdrowi nazywają właśnie automatycznymi, wręcz robotami - tak mówią o takich ludziach!

Nie jest to przesadą, są takie osobowości - tacy ludzie, którzy są wyjątkowo automatyczni w różnych czynnościach i naprawdę zachowują się jak roboty.

Co więcej niektóre osobowości są takie, że posługują się bardzo ograniczoną ilością dostępnych opcji, czyli mówimy tu o ludziach niezwykle przewidywalnych.

Często żony, mówią że ich mężowie są przewidywalni (o jakie to niebezpieczne!:P), ale zapewniam was, że są takie osobowości, które są naprawdę przewidywalne na każdym kroku. Pisałem o tym ostatnio na przykładzie kaputina, że jest przewidywalny np. w swojej agresji itp. Tacy ludzie są niesamowicie przewidywalni, co nie przeszkadzało w tym, że większość ekspertów i komentatorów nie przewidziała jego ostatniego ataku - ciekawe;)

Jeśli człowiek jest przewidywalny to nawet jeśli system ma co chwilę lagi, których nie dostrzegamy bo mrugamy powiekami - to o wiele łatwiej jest wszystko nadgonić w trakcie mrugnięcia...
Ok są nas miliardy, ale jesteśmy bardzo przewidywalni...

"Shut down forever!"

Przewidywalne jest coś jeszcze... Mówiłem o mruganiu powiekami... ale przecież każdy z nas MUSI spać!

To ponownie GRUBA RZECZ!

Jeśli założymy, że każdy z miliardów ludzi musi spać raz na dobę minimum 6 godzin - to wynosi to 1/4 doby. Nie muszę Was przekonywać, że ponownie pasuje to idealnie do naszych rozważań o optymalizacji systemu!
(w pracy programista, który dokonał optymalizacji systemu o 1/4 - dostaje premię, a koledzy będą go nosić na rękach;)) )

Czyli mamy system, w którym wszyscy mają ograniczone mózgi (osobowość, zaburzenia), co chwilę mrugają oczami... i jeszcze śpią!

Nie byłoby to aż tak istotne, gdyby nie słowo "musi"...

To reguła i jednocześnie potężne ograniczenie.

Jakby tego było mało, system nas karze, gdy zmuszamy się do niespania. Człowiek, który długo nie spał doskonale wie, że jest karany, jego reakcje są spowolnione, jest senny - cierpi. Im dłużej nie śpi np. dobę, tym bardziej zachowuje się jak zombie - nie można mu dać nawet prostego zadania matematycznego do rozwiązania, nie mówiąc o bardziej złożonych operacjach, które często na co dzień wykonujemy (to zagraża naszemu życiu! Czyli szantaż!).

Brzmi znajomo?

Ponownie zastanówcie się nad tym, że podobnie do systemu mrugania powiekami (również jesteśmy karani, gdy tego nie robimy!), system obowiązkowego snu jest znaczącą optymalizacją systemu na ogromną skalę.

To bardzo poważna rzecz, nasze mózgi są tak skonstruowane, że da się je wyłączyć(!) i... musimy robić to często i regularnie!

To przypomina uśpienie/hibernację komputera. Komputer ma wbudowany mechanizm, dzięki któremu możemy uśpić każde zadanie w systemie oraz całość systemu!

Widzieliśmy to w filmach: Dark City oraz Lucy.

Jednak zdajcie sobie sprawę, że nasze mózgi zostały tak skonstruowane, że nie potrafią inaczej funkcjonować jak z długim i częstym snem?

Elektronikowi mógłbym w tej chwili powiedzieć, że ten procesor ma doprowadzoną linię HALT.

Jeśli wszyscy mamy doprowadzoną linię HALT, która notorycznie jest włączana, to znaczy że kompletnie nic nie wiemy o tym w jakim systemie żyjemy!

Co więcej tak jak komputer nie ma pojęcia, czy zostanie uśpiony na 5 minut czy na 5 miesięcy - podobnie my nie wiemy co się dzieje jak śpimy (film Dark City) i jak długo śpimy....

Przerażające?;)

Dla nas przerażające, ale dla twórcy systemu śmieszne i oczywiste, przecież programy (zadania/procesy) w systemie komputerowym też możemy usypiać;)


Jeszcze innym zagadnieniem, nieco podobnym do snu, jest nasz rozwój. Najpierw jesteśmy niemowlęciem, potem dzieckiem i nastolatkiem. We wszystkich tych etapach mamy bardzo ograniczone możliwości mózgów, początkowo nie potrafimy mówić, a nawet jeśli już potrafimy to mamy ubogie słownictwo i zwykle nie mówimy nic wartościowego czy odkrywczego - żaden profesor nie przychodzi na konsultację do dziecka;)

U nastolatków to pomieszczenie naszych krążących myśli się znacznie poszerza, jest to ciekawy etap i bardzo ważny (np. aby się nie zatrzymał lub aby się rozwijał w zrównoważony sposób po wszystkich osiach). No ale podkreślmy, jeśli coś się rozwija, nawet szybko to znaczy, że średnio nie jest w tym okresie mocno rozwinięte.

Okres dzieciństwa to bardzo proste reakcje, uproszczone (lub brak) słownictwo i bardzo ograniczone myślenie i rozumowanie. Warto podkreślić, że znajduje to od dziesięcioleci potwierdzenie w badaniach mózgów (tzw. fal mózgowych) - więc nie są to jedynie obserwacje, ale naukowe pewniki.

Fajna optymalizacja?;)

To jeszcze nie koniec, bardzo podobne procesy zachodzą w przeciwnym kierunku, gdy osoba się starzeje!

Mamy tu dwa istotne okresy ludzkiego życia (dwa z trzech!), w których absolutnie nie wykorzystujemy całego potencjału naszego mózgu! Bardzo silny argument przemawiający za tym, że nasze mózgi są symulowane. Są zbudowane w optymalny sposób z ograniczonymi etapami życia - czyli zaoszczędzone zasoby systemu symulatora mogą być przekierowane do ważniejszych zadań.

33% oszczędności to ponownie ogromna optymalizacja!
...i nikt z nas nie może przed tymi etapami uciec...

Te wszystkie ograniczenia to cały czas mało!

Mamy coś takiego jak powszechnie obowiązujące prawa natury, fizyki oraz chemii.

Z naszego punktu widzenia to proza codzienności - jak jabłko Isaaca Newtona, ale z punktu widzenia projektanta systemu - ważne ograniczenia - czyli optymalizacje systemu!


Piszę o tym wszystkim z prostego powodu: tych ograniczeń, czyli optymalizacji systemu jest tak wiele... za wiele!

...że niestety, ale tak się projektuje duże systemy i jest to może nie dowód, ale naprawdę poważny argument przemawiający za tym, że faktycznie żyjemy w symulatorze...

Po drugie: moc, mocy nie równa

Powiedzieliśmy sobie już, że system taki nie wymaga takich dużych mocy obliczeniowych jak się zakłada, bo wszystko zostało zaprojektowane optymalnie, czyli zostało wprowadzone wiele uproszczeń, ułatwień, prekalkulacji zapisywanych na bieżąco w bazach danych itp.

Argument stanowiący o tym, że symulator z samej swojej natury jest tak bardzo wymagający pod względem mocy obliczeniowej (czyli energii) ma jeszcze jeden słaby punkt.

Nasze komputery działają w oparciu o procesory takie jak np. ARM, Intel, AMD itp. To są klasyczne procesory, których działanie jest bardzo proste, a obecny bardzo duży przyrost mocy obliczeniowej np. kart graficznych (które obecnie są centrum szybkiego przetwarzania danych) oparty jest nie na zmianie tego jak powinien działać program i procesor, ale jedynie na zwielokrotnieniu takich jednostek, które najlepiej aby pracowały równolegle, czyli niezależnie od siebie (co często nie jest możliwe z wielu względów - innym razem wyjaśnię).

Tymczasem, gdy zmienimy sposób myślenia o komputerze to natkniemy się np. na komputer kwantowy (Wikipedia), który zaskakująco może dla niektórych dostarcza o wiele rzędów większe moce obliczeniowe.

Dlatego należy zmienić myślenie: jeśli żyjemy w symulatorze, to jest on z pewnością uruchamiany na komputerach o wiele, wiele, wiele razy większej mocy obliczeniowej niż te, które obecnie mamy - czyli są w tym systemie symulowane.

To oczywiste - dla wydajności, lepiej symulować działanie komputerów prostszych, niż te na których symulator jest uruchamiany;)

Tu ponownie pojawia się problem, umyślnego przeciążenia systemu z serialu Westworld. Czyli mamy zoptymalizowany i zbalansowany symulator, ale w ramach tej symulacji jednostki działają złośliwie, czyli wykorzystując wiedzę o samym systemie (my niestety obecnie niewiele o nim wiemy - ale jeśli mam rację w tym co tu napisałem to może niedługo będziemy o tym wiedzieć więcej!) powodują, że nadwyrężają te części systemu, które są najsłabsze lub robią to z czym system radzi sobie najmniej wydajnie - z założenia.

To oczywiste, że takiej sytuacji żaden system nie udźwignie, bo bez względu jaka jest jego moc obliczeniowa - to zawsze (jeśli wiemy co robimy) możemy ten system nawet zawiesić (ciekawe czy zawieszenie to jest takie dłuższe przymknięcie powiek - taki wielogodzinny sen??).

Oczywiście nie jestem w stanie przekonać Was na 100%, ale przyznacie, że tych przypadków podobieństw do tego jak się dziś projektuje symulatory (np. gry komputerowe) - jest jakoś zbyt podobne do tego co dziś naukowcy, fizycy mówią o naszym świecie.

Czy jest do pojęcia?

Pod koniec autor tego artykułu zadaje ciekawe pytanie... ok, mamy bardzo zaawansowany symulator, doskonale dostosowany do naszych mózgów, działanie naszych mózgów doskonale jest zgrane z wadami tego symulatora czyli np. z ciągłym mruganiem i cyklicznym snem. Ale co jest za zasłoną symulacji?

Wg autora artykułu, możemy mieć problem w zrozumieniu tego świata, który faktycznie znajduje się po drugiej stronie. Jak dowiodłem podstawy naszej egzystencji są oparte o zasady i reguły, które faktycznie są ograniczeniami systemu - być może wprowadzone specjalnie w celu zrównoważenia i zminimalizowania obciążenia obliczeniowego.

To sugeruje, że świat w którym działa symulator naszej rzeczywistości - kompletnie nie przystaje do tego co my znamy jako codzienność!

To jest też kolejny argument odnośnie wydajności, te ograniczenia wydajności komputerów, które my znamy, po tamtej stronie po prostu nie istnieją!
Nasuwa się tutaj porównanie: Bóg i boski świat w kontrze do naszego ograniczonego i zamkniętego.

Zgadzam się z sugestią autora: naprawdę tamten świat może być radykalnie i drastycznie inny, a zarazem może być kompletnie nie do przewidzenia i wyobrażenia - dla nas przyzwyczajonych do ograniczeń, które prawie do końca nas definiują!
...cóż na to poradzę...

Jednak, ja bym tego pytania tak nie zadał. Mózg jest od tego, aby wszystko zrozumieć, choć przyznam to może nie być łatwe.

Jak trudno jest się przestawić, nauczyć czegoś wie każdy, kto się uczył czegoś nowego, np. jeżdżenia na Segway-u;)

Jak żyć, bez prawa powszechnego ciążenia? Jak żyć bez pojęcia góry i dołu? Jak żyć w niefizycznym świecie, czyli takim który będzie w opozycji do tego, który najlepiej znamy?


Trudności z pewnością są, ale pragnę zwrócić Waszą uwagę na rewolucje jakie ostatnio dokonały się na naszych oczach. Z łatwością zapadamy się w całkowicie fikcyjne światy książek, potem kina i telewizji, obecnie od kilkudziesięcioleci w różnorodne światy gier komputerowych. Idzie nam naprawdę dobrze.

Obecne lata pandemii są rekordowe w ilości czasu jaki spędzamy w wirtualnych światach (czy społecznościach). Sam stworzyłem z kolegą specjalny kanał, na którym spotykamy się i obecnie jest ekipa, która niemal regularnie się tam spotyka i rozmawiamy tam np. na takie tematy jak ten.

Świat internetu jest światem: fikcyjnym, sztucznym - wirtualnym. To pokazuje, że nasze mózgi doskonale odnajdują się w zupełnie odmiennych rzeczywistościach.

Nie wiedzieliście tego?

Może jednak zrozumienie i ogarnięcie nadrzędnej rzeczywistości do naszej - nie będzie takie trudne?;)

Byłoby fajnie!;)


Chciałbym kiedyś znaleźć odpowiedź na to pytanie...
...na razie odpowiedzi na niektóre z nich dostarczają: symulacje i wirtualna rzeczywistość;)


Polecam artykuł (oraz inne ciekawe w tym numerze - np. super wyprawa dla fanów Star Wars!) oraz magazyn "Astronomia" - jedyny polski miesięcznik astronomiczny;)


Update:
Rozważania powyższe są możliwe i obecnie powszechnie zrozumiałe głównie za sprawą rozwoju dzisiejszej informatyki oraz gier komputerowych.

To interesujące, jak nasze dokonania naukowe i inżynieryjne doprowadzają nas do czegoś kompletnie niespodziewanego.

Granie się do niczego nie przydaje?

Warto wspomnieć o osobach posiadających bardzo ograniczone możliwości myślenia (czyli tak jak wcześniej pisałem osoby nie tylko nie wiedzą gdzie znajdują się ściany, ale niestety te ściany są bardzo wąskie i niskie dając małą przestrzeń), które jak to często bywa mają najwięcej do powiedzenia i najgłośniej tak,aby wszyscy to usłyszeli (Zgroza!).
Taki przykład (niereprezentatywny - choć kto wie;) ), czyli post Granie się do niczego nie przydaje.

Tak jak cytuję w jednym z komentarzy, gry komputerowe to szczególny przypadek z dziedziny tzw. symulacji komputerowej. To bardzo zaawansowana (np. matematycznie i informatycznie) dziedzina wiedzy i informatyki.

Może zszokuje to osoby, które uważają że gry się do niczego nie przydają, ale w mojej ocenie gry komputerowe to najbardziej wymagająca i trudna dziedzina informatyki.

Dodatkowo jak widać otwiera nam wszystkim oczy na świat, życie i jego fundamenty.

Innymi słowy dzięki grom dowiedzieliśmy się o otaczającym nas świecie, zadziwiająco dużo - tak dużo, że nikt by tego nie przewidział np. 200 lat temu.

Życie w symulatorze jeszcze 200 lat temu było niemal nieistniejącym tematem, a dziś dzięki filmom i grom - temat jest powszechnie znany.


Update:
Kolejny odcinek cyklu we wstrząsającym poście: Czy żyjemy w symulatorze? Cz. 2 Optymalizacja.